Een banaan in Kenia
Het is al even geleden dat ik nog iets geschreven heb. Ondertussen is de rust een beetje teruggekeerd.
Ons huis staat nog steeds vol met dozen. We hebben de huisbaas tot eind deze maand gegeven om de meest cruciale dingen te fixen anders verhuizen we. Maar eerlijk gezegd heb ik geen goesting om terug te veranderen, het is eerder om die huisbaas beetje onder druk te zetten. Het gaat overal iets zijn en nu hebben we tenminste een open keuken ook al is hij maar half afgewerkt. Sinds vanmorgen hebben we warm water in de keuken. Er wordt nog voortgedaan maar het is maar zeer traag. Het meest verontrustende is dat er een lek is in de badkamer. De muur is volledig nat en de verf komt los.
Vandaag heb ik ook sinds lang terug de strijk gedaan. We hadden een goede kuisvrouw gevonden maar ze is niet meer komen opdagen deze week. Misschien is het een luxe om een kuisvrouw te hebben. Uiteindelijk is Mathias toch thuis om de was en de plas te doen. Anders zou hij hem nog beginnen vervelen.
Mijn contract van het werk is verlengd met 2 jaar. We blijven dus nog tot minstens mei 2021. Mijn werkvergunning is aan mijn contract verbonden maar dat zorgt nog voor problemen. Het eerste werkvergunning was verlopen begin juni. Al sinds april ben ik bezig met de aanvraag van een nieuwe. Dit is dus tot op vandaag nog niet gelukt. We hebben via een toeristenvisum er kunnen voor zorgen dat we toch niet illegaal in het land zijn. Ik heb op de terugvlucht van een meeting dat gemakkelijk gekregen in de luchthaven. Maar Mathias zijn visum was dan nog niet opgelost. Hij heeft de dag voor zijn visum verlopen was met de auto naar de grens met Kenia. Dat is 5u rijden. Aan de grens hadden ze direct door dat er iets niet juist was. Naar Kenia was geen probleem. Een half uur en een banaan later wou hij terugkeren naar Oeganda maar mocht hij het land niet meer in. 'Jij hebt hier niets te zoeken, ga terug naar je land'. Dat was natuurlijk geen optie. Gelukkig kennen we het principe van omkopen al goed en 20 euro later stond Mathias terug in Oeganda met een toeristenvisum van 3 maanden. Dit betekent dat we nog tot september de tijd hebben om ons verblijfsvergunning in orde te krijgen.
We hadden bezoek in de tuin:
Ons huis staat nog steeds vol met dozen. We hebben de huisbaas tot eind deze maand gegeven om de meest cruciale dingen te fixen anders verhuizen we. Maar eerlijk gezegd heb ik geen goesting om terug te veranderen, het is eerder om die huisbaas beetje onder druk te zetten. Het gaat overal iets zijn en nu hebben we tenminste een open keuken ook al is hij maar half afgewerkt. Sinds vanmorgen hebben we warm water in de keuken. Er wordt nog voortgedaan maar het is maar zeer traag. Het meest verontrustende is dat er een lek is in de badkamer. De muur is volledig nat en de verf komt los.
Vandaag heb ik ook sinds lang terug de strijk gedaan. We hadden een goede kuisvrouw gevonden maar ze is niet meer komen opdagen deze week. Misschien is het een luxe om een kuisvrouw te hebben. Uiteindelijk is Mathias toch thuis om de was en de plas te doen. Anders zou hij hem nog beginnen vervelen.
Mijn contract van het werk is verlengd met 2 jaar. We blijven dus nog tot minstens mei 2021. Mijn werkvergunning is aan mijn contract verbonden maar dat zorgt nog voor problemen. Het eerste werkvergunning was verlopen begin juni. Al sinds april ben ik bezig met de aanvraag van een nieuwe. Dit is dus tot op vandaag nog niet gelukt. We hebben via een toeristenvisum er kunnen voor zorgen dat we toch niet illegaal in het land zijn. Ik heb op de terugvlucht van een meeting dat gemakkelijk gekregen in de luchthaven. Maar Mathias zijn visum was dan nog niet opgelost. Hij heeft de dag voor zijn visum verlopen was met de auto naar de grens met Kenia. Dat is 5u rijden. Aan de grens hadden ze direct door dat er iets niet juist was. Naar Kenia was geen probleem. Een half uur en een banaan later wou hij terugkeren naar Oeganda maar mocht hij het land niet meer in. 'Jij hebt hier niets te zoeken, ga terug naar je land'. Dat was natuurlijk geen optie. Gelukkig kennen we het principe van omkopen al goed en 20 euro later stond Mathias terug in Oeganda met een toeristenvisum van 3 maanden. Dit betekent dat we nog tot september de tijd hebben om ons verblijfsvergunning in orde te krijgen.
We hadden bezoek in de tuin:
Op het werk lees ik de lokale krant. Echt hoogstaande journalistiek:A
Comments
Post a Comment