Afrika

We hebben bezoek van Elise, een vriendin uit België. Ze blijft een week in Kumasi, maar bezoekt ook de kust en het noorden. Ghana is niet zo toeristisch, maar het is wel een ideaal land om de Afrikaanse sfeer op te snuiven.  Op een half uur rijden van Kumasi ligt een beschermd stuk tropisch regenwoud: Bobiri Forest and Butterfly Sanctuary. Ik was er eerder al eens met Mathias en de kindjes, maar blijkbaar moet je vooraf bellen om je bezoek aan te kondigen. Na een korte wandeling zijn we toen weer huiswaarts gekeerd. Deze keer hebben we op voorhand laten weten dat we komen en werd ons gezegd dat we vanaf 12u welkom waren. De weg er naartoe is al een avontuur op zich: Rond 14u kwamen Elise en ik er aan. De vrouw die ons begroette, viel uit de lucht dat we daar waren. Haar man, met wie we getelefoneerd hadden, was net terug uit het dorp en zat in bad. In afwachting konden we plaatsnemen in het bezoekerscentrum. De infrastructuur stelt doorgaans niet zo veel voor als we va...

Na een paar weken in België zijn de batterijen terug opgeladen. De omschakeling naar Ghana is verrassend vlot verlopen. Terug in de chaos, in de warmte en de korte dagen. Asari en Muni hebben goed zorg gedragen voor ons huis (het lag er toch niet als een stort bij). De tuin ligt er goed bij en ondertussen hebben we onze eerste eigen kweek van zoete aardappelen. We zijn de maandag toegekomen en de dinsdag stond ik op het veld om een proef te planten. Na een week thuis, vertrok ik naar Nairobi voor de jaarlijkse breeders meeting. Deze keer heb ik met Ethiopian Airways gevlogen naar Nairobi. Mijn vorige ervaring met Kenya Airways was nogal erg toen de vlucht geannuleerd was. Ethiopië heeft een grote internationale luchthaven en ze lijken toch wat beter georganiseerd. Het enige nadeel is dat ik wel midden in de nacht moest overstappen en 2 uur wachten op de connectie. De week in Nairobi was eigenlijk een week in een hotel in Nairobi zonder veel van Nairobi te zien. We hadden ...

Ghana is één van de meest welvarende landen in Afrika. Dat is een algemeen aangenomen feit. Maar voor ons lijkt het zeer moeilijk aan te nemen dat de omstandigheden hier welvarend zijn. Akkoord, we hebben water, elektriciteit en internet voor 95% van de tijd, maar de resterende 5% wil wel zeggen dat dit niet het geval is voor een uur per dag. In het alledaagse leven worden we regelmatig geconfronteerd met het willen maar niet kunnen. Natuurlijk kunnen we niet verwachten dat het leven in Ghana vergelijkbaar zou zijn met in België, daarvoor zijn we niet naar hier verhuisd. De blog heeft als titel het afrikaanse ritme maar daar bedoel ik niets negatiefs mee. Vanuit onze ervaring kunnen we zeggen dat de mensen heel hard werken. Alleen wordt er te weinig nagedacht over het hoe en waarom waardoor het resultaat op lange termijn zeer miniem is. We zullen het probleem wel oplossen als het zich voordoet. Onze Westerse ingesteldheid is het compleet tegenovergestelde van de spontaniteit die de ...

Vorige week ben ik naar het noorden van Ghana geweest voor het werk onder het motto "wat je zelf doet, doe je beter". We hebben een aantal vaste mensen in Nyankpala om het werk in het noorden te doen, maar voor een grote proef is het toch beter om er zelf bij te zijn. Je kan je niet voorstellen welke excuses er gebruikt worden als er iets niet verloopt zoals gevraagd. Op een week tijd gaat het van het is te droog om te planten, tot het heeft te veel geregend en we kunnen het veld niet op met de tractor. De bodem gedraagt zich helemaal anders dan in België. Op deze foto zie je dat ook; het veld kan onder water staan maar de grond is kurkdroog. Zoals je op de foto ook kan zien werkte iedereen op blote voeten. Het water was wel een uitzonderlijke situatie. Het is niet zo dat zoete aardappel enkel in geïrrigeerde velden groeit. De locatie waar we plantten noemt Kumbungu, waar een goed functionerend irrigatiesysteem is uitgebouwd met dammen vanuit de Botanga rivier. Onze ri...

Ieder weekend gaan Melissa en ik een ochtendwandeling maken rond 8 uur 's ochtends als de zon nog niet te hard schijnt. Zo een wandeling is iedere keer een heel avontuur. De paadjes zijn niet altijd even bewandelbaar, liggen vol met afval. We worden voortdurend nagekeken en nageroepen.  Om jullie een idee te geven zijn hieronder foto's van deze morgen. En Melissa poseert graag voor de camera. Foto 1. We zijn 200 meter ver van ons huis. De waterput is beschikbaar voor iedereen uit de buurt en wordt ook volop gebruikt. We zien onze buren regelmatig met een emmer water op hun hoofd passeren en dat water komt dus van daar.   We slaan rechtsaf. Het wegje ligt er niet zo slecht bij, maar het kleine 'brugje' halverwege de foto is wel van mindere staat. Dan komen we op een slechter stuk. Ik heb geen idee wat de oorzaak is van het roze spul, maar het is droog dus het kan nog erger. De banden liggen daar als afval te vergaan.     Gelukkig is he...

Het droogseizoen, of ik zou beter stofseizoen zeggen, is voorbij. Het is beginnen regenen de laatste dagen. Nog niet zo hevig en zeer lokaal, maar wel genoeg om voor wat verfrissing te zorgen. Gisteren hoorden we het regenen in de verte maar bij ons viel er niets. Het duurde een kwartier voordat er bij ons ook een druppel viel. Ik heb dat nog nooit zo gezien eigenlijk. Dat het donker zit en dat je kan vermoeden dat het regent in de verte dat wel, maar dat je de regen effectief hoort vallen voor een kwartier voordat er een druppel valt, is toch maar raar. Soit, het regent en daar zijn we blij mee. We geven onze moestuin nog steeds water iedere dag. Nu zijn de witte kolen klaar. De mangoboom hangt vol kleine mango'tjes. En onze plantainboom (lijkt op een bananenboom) is omgevallen van het gewicht van de plantain. Plantain kan op verschillende manieren klaargemaakt worden. Frituren is het gemakkelijkst. En als je kleine schijfjes frituurt, krijg je plantainchips. Dat is wat we er me...

Opgroeien in Kumasi is niet evident voor Melissa en Lilyrose voornamelijk door de warmte en de muggen. Door de warmte kan Melissa niet vaak buiten spelen. In een boek dat ik voorlees voor haar staat er een stuk over binnen spelen omdat het koud is buiten. Dan maak ik er maar van dat het te warm is om buiten te spelen. Vorige week hebben we toch een airco-toestel gekocht. Dat staat nu ingesteld op 29 graden en dat voelt al veel doenbaarder. Zonder airco is het hier 34 graden binnen. De airco blaast de warmte naar buiten. De buis zit nu door het raam dat is verder dichtgemaakt met een plank (de warmte van buiten mag niet naar binnen, maar eigenlijk zitten we meer in met de muggen die langs daar naar binnen zouden komen). En als je goed kijkt op de foto zie je dat we een stuk tralies hebben moeten afzagen zodat de buis zou passen. Ik heb verteld dat Melissa naar een lokaal schooltje gaat hier. Vrijdag gingen ze gaan zwemmen met de klas, maar we vertrouwden het niet. Met een groep ...